W drodze do krainy Moria

Gotowe twe serce było

Na dzień próby

Na który nikt nie czeka.

Wiedziałeś, że ten moment nastanie

Gdy Najwyższy poprosi o ofiarę.

Ogień przenikał twą duszę

Serce uległo trwodze

Rozdarte między miłością a miłością.

Wybór, przed którym nie powinno się stawać.

A jednak posłusznie wyruszyłeś w drogę

Do krainy Moria zaprowadził cię.

Na górę cierpienia wspiąć się musiałeś.

Z każdym krokiem w bezsile pogrążałeś się.

Odwróciłeś wzrok od swego umiłowanego

Choć jego oczy pełne były zaufania.

Nie bał się, niczego nie podejrzewał

Pewny tego, kim jego ojciec jest

Niczym owca prowadzona na rzeź.

Tymczasem Ten z góry 

Jeszcze jedno miał zadanie

Bo przecież bez ołtarza nie ma ofiary.

Twa dusza płonęła

A ty w pokorze budowałeś miejsca kaźni

By na zawsze złożyć dar

Obietnicę swego życia.
Ta historia mogłaby się tak zakończyć

Lecz to nie o śmierci jest rozprawa.

Znałeś swego Jahwe, Tego który Jest

Wiedziałeś, że cię nie zawiedzie

Że Jego miłosierdzie na wieki trwa.

Tak, jak przyrzekłeś swemu dziecku:

Pan zatroszczy się

Upatrzy sobie jagnię na ofiarę....

Wiara w Jahwe ostała się.

Podróż tak bolesna

Szczęśliwie zakończyła się.

Na górze Pana jest zaopatrzenie

Na górze w krainie Moria

Obietnica podtrzymała cię.