Nudny Bóg

Mówisz, że Bóg jest nudny
Że w swym majestacie zbyt dumny.
Skory do gniewu i kary
Z nieba macha rózgą za brak wiary.

Mówisz, że Bóg jest nudny
Że w swej miłości zbyt trudny.
Siedząc na złotym tronie
Na nieposłusznych synów ogniem zionie.
Nie ma to jak oberwać od Boga
Gdy przez przypadek poślizgnie ci się noga.
Te najcięższe upadki
Postarasz się wyznać jak miną ostatki
By na święta i od święta
Dusza nie była taka spięta
By w wolności mogła chodzić
I na większe grzeszki sobie pozwolić.
Ale z nudnym Bogiem lepiej nie mieć nic wspólnego
W zamian za to można zrobić coś dobrego
Kolejny miłosierdzia uczynek
Zapisany w niebie na wieczny spoczynek.

Mówisz, że Bóg jest nudny
A niejeden jego naśladowca nieszczery i obłudny
Dla swej wiary zabijają
Świętą wojnę ogłaszają.
Co tydzień w kościele się zjawiają
A w dni powszednie nawzajem oskarżają.

Mówisz, że Bóg jest nudny
Że obraz jego miłości zbyt złudny.
Na twe modlitwy nie odpowiada
A jak się nie modlisz to w twym sumieniu cię dopada.

Dzięki komu poznałeś takiego Boga?
Zamiast przyjaciela zrobiłeś z niego wroga.
Co sprawiło, że przed nim uciekasz?
Dlaczego, by go szukać tak długo zwlekasz?
To człowiek stworzył takiego boga
Uczynił z przyjaciela najgorszego wroga
Nudnego i starego
Oddalonego od ludzkości i wiecznie rozzłoszczonego .

Tak człowiek namalował obraz Boga Niewidzialnego.
Wybrał swe wyobrażenie zamiast Kogoś Prawdziwego,
Kto kocha ponad wszystko swe stworzenie.
Kto przeżywa każde twe westchnienie.
Kto płacze razem z tobą.
Gdy tracisz sens życia daje nadzieję nową.
Każdą twą modlitwę w sercu ma zapisaną.
Cierpi razem z tobą, gdy widzi twą duszę zdruzgotaną.

Bóg nie jest nudny
A obraz Jego miłości nie jest złudny.
Gdy poszukasz Boga Prawdziwego
Zwrócisz się do Stworzyciela Jedynego
Zobaczysz uśmiech Boga
Twego Przyjaciela, a nie wroga.